– dokumentacja „cięcia” i kongresu –

Już wkrótce przedstawimy Państwu 2 filmy będące pokłosiem działań prowadzonych w Szydłowcu i okolicach oraz na os. Dudziarska w Warszawie w ramach projektu „Cięcie”. Na stronie zostanie również zamieszczony film dokumentujący Kongres ShortCut Europe oraz towarzyszące mu wydarzenia. Zapraszamy!

– złoty autobus –

Przyjechali nim do Warszawy na finisaż wystawy w Kordegardzie mieszkańcy Broniowa i Ostałówka. Podczas Kongresu ShortCut Europe uczestnicy spotkania wybrali się nim w podróż „donikąd”. To jednak nie była jedyna podróż złotego autobusu, stuningowanego przez Pawła Althamera we współpracy z mieszkańcami Broniowa. Pojazd ciągle jeszcze można spotkać na ulicach Warszawy. Za „culture.pl” przekazujemy informacje o najbliższych wyprawach „Marzyciela” organizowanych przez Fundację Open Art Projects. >>>>

– badania etnograficzne i animacja kultury –

Przedstawiamy resumee Tomasza Rakowskiego dotyczące realizacji „Prologu”. Jednocześnie informujemy, że w najbliższych miesiącach planujemy wydanie publikacji poprojektowej połączone z szeroką dyskusją na temat efektów projektu. Oczywiście zamierzamy również wrócić do Broniowa i Ostałówka. Dziękujemy wszystkim tym, którzy byli z nami w 2011 roku!

W Ostałówku i Broniowie na południowym Mazowszu, w miejscach dotkniętych na dużą skalę nieopłacalnością drobnego rolnictwa i potransfromacyjnym bezrobociem,  poprowadziliśmy od lipca do października 2011 „badania etnograficzne w działaniu”. Nasz projekt polegał z jednej strony na rozpoznaniu istotnych sfer aktywności społecznej i kulturalnej, a następnie na skonstruowaniu i przeprowadzeniu takich działań animacyjnych i artystycznych, które będą w stanie ową aktywność  pobudzić i odsłonić pewne lokalne potencjały kreatywności kulturowej. >>>>

– refleksje z „kowalni” –

W Szydłowcu w ramach programu rezydencyjnego Muzeum Sztuki Nowoczesnej gościła grupa kilkunastu studentów z tzw. „Kowalni”, spotykając się z ludźmi, poszukując inspiracji do swoich działań. Poniżej przedstawiamy kilka refleksji i wrażeń studentów ze spotkań z mieszkańcami Szydłowca.

Jadąc do Szydłowca i już będąc na miejscu obawialiśmy się spojrzeń w nasze obce oczy. Zależało nam na poznaniu miejsca z perspektywy mieszkańca. Postanowiliśmy otworzyć się i sprawdzić, co się wydarzy. W rezultacie wszyscy – i my, i mieszkańcy – zrealizowaliśmy nasz film. Niespodziewanym zjawiskiem była otwartość, jednak determinowana chęcią jakiejś ucieczki i oderwania. Mimo wszystko zostaliśmy obdarowani ogromnym zaufaniem i nie chcemy tego nadużyć. Krótko po realizacji zdjęć i jeszcze przez pewien czas byliśmy pod wrażeniem tego miejsca i ludzi. Jak wielka musi tkwić w bohaterach filmu chęć zmian w rzeczywistości i siła marzeń, żeby pozwolić jakimś młodym ludziom oglądać ich prywatne życie (?).

Jacek Różański i Patrycja Synowiecka >>>>

– piosenka broniowska –

 

Przygotowując się do projektu, inspirowałam się rożnymi tradycjami muzyki zaangażowanej: m.in. piosenkami międzynarodowego ruchu socjalistycznego oraz utworami Brechta i Weila. Moim założeniem było napisanie tekstu piosenki wspólnie z Broniowiankami, w oparciu o doświadczenia ich własne oraz szerszej społeczności lokalnej. Treść piosenki powstawała więc na miejscu – w Broniowie – i jest rezultatem wielu rozmów z mieszkańcami wsi. Niezależnie od moich zainteresowań, okazało się, że najczęściej podejmowane w rozmowach wątki dotyczyły właśnie głównie sytuacji bytowej mieszkańców, tego, jak żyje się teraz i jak żyło się kiedyś. Piosenka jest więc lokalna, odwołuje się do konkretnego miejsca, ale może również być interpretowana jako komentarz dotyczący sytuacji polskiej wsi w ogóle oraz do szerszej sytuacji socjo-ekonomicznej. >>>>

– prolog: trailer filmu –

 

– po kongresie –

Kongres zamknięty! Dziękujemy wszystkim uczestnikom Kongresu za niezwykle inspirujące spotkanie, które zgromadziło kilkuset animatorów kultury z Polski i Europy. Wykład otwierający wygłosił prof. Leszek Kolankiewicz z Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, który w swym wystąpieniu odniósł się do tematu przewodniego Kongresu – „Kultura (nie) dla każdego?” – zastanawiając się nad kwestią „przynależności” i „własności” kultury oraz możliwością jej otwarcia – w sferze praktycznej i myślowej. W trwającej trzy dni debacie wzięli udział twórcy, edukatorzy, działacze społeczni z Polski, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Danii, Finlandii, Holandii, Łotwy, Niemiec, Norwegii, Ukrainy, Węgier i Włoch, Serbii, Armenii, Francji, Wielkiej Brytanii, Holandii, Rosji, Mołdawii, Białorusi, a także z USA i Brazylii. Odmienność doświadczeń w pracy kulturalnej i perspektyw reprezentowanych przez panelistów sprawiły, że spotkanie stworzyło realną platformę dla wymiany wiedzy, poglądów, prezentacji nowatorskich rozwiązań na polu działań kulturalnych. Mamy nadzieję, że warszawski Kongres będzie miał również przełożenie na rozbudowanie sieci współpracy kulturalnej na poziomie lokalnym i europejskim.

Poniżej prezentujemy zdjęcia z kilku paneli, kuluarów Kongresu i wydarzeń towarzyszących.

 

– teatralnie –

Podczas wieczoru teatralnego po obradach kongresowych 17 listopada zaprosiliśmy gości na występy trzech zespołów teatralnych. Pierwszy z nich, Teatr Tańca Dawka Energii z Wałbrzycha, podejmuje dialog z wykluczeniem społecznym osób starszych, dwa pozostałe – MIM i Balonik – z wykluczeniem osób niepełnosprawnych. >>>>

– RUTA: koncert towarzyszący kongresowi –

16 listopada, środa, godz. 21.00, Centralny Basen Artystyczny

R.U.T.A. – Ruch Utopii, Transcendencji, Anarchii / Reakcyjna Unia Terrorystyczno Artystowska.

Grupa zaprezentuje materiał z płyty „GORE – Pieśni buntu i niedoli XVI – XX wieku”.

Cztery wieki niedoli, biedy i niewolnictwa zaklęte w pandemonicznych kompozycjach. Dźwięki proste i szczere aż do krwi. Dawne instrumenty, ludowa liryka i uniwersalne przesłanie. Wiecznie aktualne. Wedle druidzkiej zasady – prawda przeciw światu. >>>>

– chór kobiet na otwarcie kongresu –

 

 

 

 

Posłuchajcie chóru

Jak wypluwa zalegający w gardle piasek

Jak zabiera głos

Jak konstruuje wieżę Babel

Kim jest chór?

Dramat nowożytny wykluczył go, przysypał piachem

i skazał na milczenie

Dziś CHÓR KOBIET chce odzyskać, stworzyć głos >>>>